Turystyka w USA

Amerykańskie Parki Narodowe: Glacier National Park

24.04.13 18:20 | Montana

wstępniakNa pierwszy ogień Park Narodowy Glacier.

1. Czym jest Park Narodowy Glacier?

Park Narodowy Glacier założony został 11 maja 1910 roku i obejmuje obszar 4101,8 km2. Zlokalizowany jest w północno-zachodniej części stanu Montana i chroni bardzo zróżnicowaną geograficznie krainę, którą przecinają trzy pasma górskie stanowiące część rozciągających się od Nowego Meksyku aż po środkowo-zachodnie partie Kanady Gór Skalistych. Na obszarze parku znajduje się kilkaset jezior polodowcowych. Wśród licznych niewielkich, wyróżnia się kilka dużych, o długości do 10 kilometrów. Najbardziej charakterystycznym elementem parku są jednak lodowce, które niedługo mogą  niestety przestać cieszyć oczy odwiedzających. Od czasu ostatniej epoki lodowcowej minęło ponad 10 tys. lat. O ile jeszcze w 1850 na terenie dzisiejszego parku znajdowało się ok. 150 lodowców, dziś ich liczba ledwie przekracza 20. Są one skrupulatnie badane przez naukowców analizujących skutki globalnego ocieplenia. Park Narodowy Glacier to także ponad 200 wodospadów. Część z nich jest nieduża i niemal zupełnie wysycha w porze letniej, ale niektóre z nich, jak McDonald Falls w rejonie Two Medicine, w południowo-wschodniej części parku, zapewniają jedyne w swoim rodzaju widoki. Do największych wodospadów należy 150-metrowy Bird Woman Falls, zawieszony na północnej ścianie Mount Oberlin w paśmie Lewis. Zasilany jest m.in. przez topniejący lodowiec. Jego wody osiągają najbardziej imponujące rozmiary późną wiosną i wczesnym latem, niemal kompletnie wygasając jesienią.

2. Które miejsca najbardziej warto odwiedzić?

going-to-the-sun-road droga ku słońcu

Going-to-the-Sun-Road  (pol. Droga ku słońcu) – widoczna powyżej droga to bez wątpienia jeden z najsilniejszych argumentów parku. Rozciąga się na długości 85 kilometrów, zapewniając dostęp do licznych zlokalizowanych wzdłuż niej atrakcji. Ale stanowi także atrakcję sama w sobie. Powstała w latach 20-tych i 30-tych ubiegłego wieku kosztem w sumie 2,5 mln dolarów. Na zawsze zmieniła sposób, w jaki odwiedzający doświadczają kryjącego się w parku piękna. Mozolna wędrówka po kolejnych sekcjach zamieniła się w komfortową jazdę drogą wzdłuż kolejnych wartych zatrzymania się miejsc. Jedną z trudności w trakcie budowy była chęć takiego zaprojektowania drogi, aby nie wpłynęła ona w istotny sposób ani na życie zamieszkujących park zwierząt, ani na wrażenia wzrokowe odwiedzających. Odkrywa ona więc przed turystami uroki parku, sama jednak próbując ukryć swą obecność.

Szczególną gratką jest możliwość przejechania się zabytkowymi już właściwie widocznymi na zdjęciu poniżej samochodami, nazywanymi popularnie „Red Jammers”. Samochody wyprodukowane zostały w latach 1936-39 przez White Motor Company jako Model 706. W 2001 Ford zainstalował ich nadwozia na zupełnie nowych podwoziach własnej produkcji. 

red jammers

Co można zobaczyć przemierzając Going-to-the-Sun-Road?

Jezioro McDonald – największe jezioro w parku (ok. 16 kilometrów długości i 1,6 kilometra szerokości). Popularne wśród wędkarzy. Na południowo-wschodnim wybrzeżu zlokalizowane jest zabytkowe schronisko Lake McDonale Lodge. Na północnym dostrzec można od czasu do czasu takie zwierzęta jak niedźwiedzie grizzly, niedźwiedzie czarne, łosie czy mulaki.

Trail of the Cedars – jedna z najpopularniejszych ścieżek w parku. Przystosowana dla osób niepełnosprawnych i starszych. Idealna dla rodzin z dziećmi. 

Heavens Peak – szczyt w paśmie górskim Livingston, 2739 m.n.p.m. (zdjęcie poniżej).

heavens peak

Bird Woman Falls – duży (290 metrów) wodospad, położony zaraz po zachodniej stronie kontynentalnego działu wód. Jego wędrujące do Oceanu Spokojnego wody oglądać można komfortowo z punktu widokowego zlokalizowanego na Going-to-the-Sun-Road.

Weeping Wall – kolejny wodospad, ale ten z kilku powodów jest szczególnie wyjątkowy. Po pierwsze – za jego obecny kształt nie odpowiada w całości Matka Natura. Wody Weeping Wall spływają na Going-to-the Sun-Road rozlicznymi kanalikami, które „otwarte” zostały w rezultacie prac budowlanych nad drogą kilkadziesiąt lat temu. Weeping Wall jest wielką atrakcją dla podróżujących trasą, którzy wprost nie mogą powstrzymać się, aby nie wyciągnąć ręki i nie dotknąć opadającej wody. Wiosną, gdy topnieje śnieg, jest na tyle silna, że niełatwo pozostać suchym. Sam zresztą zobacz, na zdjęciu poniżej.

weeping wall

Logan Pass – najwyższy punkt drogi. Punkt startowy dla licznych wędrowców i spacerowiczów oraz doskonałe miejsce do obserwowania lokalnej zwierzyny. Zwiedzający niemal na pewno zobaczą tu choćby przyzwyczajone do ludzkiej obecności kozły śnieżne. Nieopodal Logan Pass znajduje się obszar znany jako Big Drift (zdjęcie poniżej), gdzie co roku gromadzi się ogromna ilość śniegu, którego głębokość dochodzi nawet do 30 metrów. By Droga ku słońcu mogła być otwarta, musi on zostać usunięty, co odbywa się wiosną za pomocą specjalistycznego sprzętu.

big drift

Jackson Glacier - jeden z największych pozostałych w parku lodowców. I jeden z najłatwiejszych do odnalezienia. Punkt obowiązkowy dla przemierzających Drogę ku słońcu.

Rising Sun - miejsca i domki kempingowe, schronisko, sklepik, restauracja, motel, a nawet łódki, pozwalające na przepłynięcie się Jeziorem Saint Mary - to wszystko znajdziesz w tej części Drogi ku słońcu.

Jezioro Saint Maryledwie kilka minut spacerem z Rising Sun wystarczy, by dotrzeć do Jeziora Saint Mary - drugiego największego na terenie parku.

Budowa Drogi ku słońcu, rok 1932

droga ku słońcu, budowa

3. Co można robić w Glacier National Park?

Możliwości ciekawego spędzenia czasu w Parku Narodowym Glacier jest całkiem sporo. Wszystko zależy od twoich upodobań i czasu, jakim dysponujesz.

Jeśli wszystko, co masz to jeden dzień, możesz:

  • Przejechać się opisaną wyżej Going-to-the-Sun-Road
  • Wziąć udział w krótkiej wycieczce/spacerze z przewodnikiem
  • Odwiedzić chatkę Discovery Cabin w Apgar Village, gdzie dowiesz się więcej o historii i przyrodzie parku

Jeśli możesz pozwolić sobie na wycieczkę wielodniową, rozważ:

  • Wycieczkę z plecakiem w głąb parku – zboczenie z Going-to-the-Sun-Road to okazja do przekonania się, że każdy akr ziemi na terenie parku warty jest zobaczenia, a piękne i widowiskowe miejsca to nie tylko te oznaczone na szlaku turystycznym.
  • Piesze wycieczki po lasach i górach – ponad 700 mil wyznaczonych szlaków turystycznych dla bardziej i mniej zaawanasowanych, a także dla osób niepełnosprawnych.
  • Kemping – Park Narodowy Glacier oddaje do dyspozycji odwiedzających 13 pól kempingowych, położonych głównie w  rejonach przygranicznych.
  • Przejażdżkę konno z przewodnikiem
  • Udział w specjalnych programach/zabawach/wycieczkach organizowanych przez pracowników parku corocznie od czerwca do września

4. Flora i Fauna

Glacier National Park to niezwykłe bogactwo roślin. Zidentyfikowano co najmniej 1132 gatunki, nie licząc mchów i porostów. Ok. 30 gatunków to rośliny endemiczne – występujące tylko w północnych rejonach Gór Skalistych. Dominują lasy iglaste. Popularne gatunki drzew iglastych to m.in. świerk Engelmanna, jedlica zielona, jodła górska, sosna giętka czy modrzew zachodni. Tzw. granica drzew, powyżej której ze względu na złe warunki nie rosną już drzewa jest po wschodniej stronie aż o 250 metrów niżej niż w zachodnich partiach parku – rezultat silnych zimnych wiatrów wschodnich. Popularną rośliną jest wysoka trawa niedźwiedzia, powszechnie spotykana w lipcu i sierpniu w wilgotnych miejscach na terenie całego parku, a także lilia i wierzbówka kiprzyca.

Za wyjątkiem bizonów i karibu, wszystkie zwierzęta występujące historycznie na terytorium parku wciąż są w nim obecne. Park Glacier oferuje niemal niezakłócony przez człowieka ekosystem, w którym liczne zwierzęta żyją tak jak przed milionami lat. Zamieszkują go m.in. zagrożone wyginięciem niedźwiedzie grizzly, rysie kanadyjskie i rosomaki. W obfitości występują takie zwierzęta jak kozioł śnieżny, owca kanadyjska, łoś, wapiti czy kojot. Do rzadkości nie należą także spotkania z pumą. Występuje ok. 260 gatunków ptaków, w tym olbrzymie drapieżne, jak bielik amerykański i orzeł przedni, a także sokół wędrowne i liczne jastrzębie. Z uwagi na niskie temperatury park prawie całkowicie pozbawiony jest gadów – występują jedynie dwa gatunki węża i niewielki żółw malowany.

Kozioł śnieżny jest oficjalnym symbolem Parku Narodowego Glacier

kozioł śnieżny

5. Popularność

Park Narodowy Glacier odwiedzany jest corocznie przez ok. 2 mln ludzi i plasuje się pod tym względem na początku drugiej dziesiątki wśród 59 amerykańskich parków narodowych. Glacier otwarty jest cały rok ale, jak większość parków, najwięcej odwiedzających przyciąga latem. Najbardziej tłoczno jest między majem a wrześniem, ale całkiem sporo ludzi spotkać można w parku także zimą czy jesienią, które oferują odwiedzającym spokój i niesamowite widoki. Wiosna bywa zwykle krótka. Dla parku jest czasem gorączkowego usuwania pokładów śniegu w oczekiwaniu na sezon letni.

6. Interesujące fakty

  • Going-to-the-Sun-Road ma 85 kilomatrów i należy do najpopularniejszych atrakcji parku
  • Na terenie parku znajduje się ok. 350 różnego rodzaju budynków wpisanych do Narodowego Rejestru Miejsc Historycznych. Wśród nich m.in. motele, schronika, centra turystyczna, chaty itp.
  • Przez teren parku przebiega Kontynentalny dział wodny (ang. Continental Divide of the Americas), oddzielający zlewiska Oceanu Atlantyckiego i Oceanu Spokonego.
  • Glacier ściśle współpracuje z kanadyjskim Parkiem Narodowym Waterton Lakes. Wraz z nim tworzy obszar znany od 1932 roku jako Międzynarodowy Park Pokoju Waterton-Glacie. W 1995 roku wpisany został na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

7. Podsumowanie

Wizyta w Parku Narodowym Glacier może okazać się pozytywnym "szokiem" dla turysty, który nie miał wcześniej okazji do podziwiania potężnych, majestatycznych, otwartych, niemal pozbawionych ludzkiego wpływu naturalnych obszarów. Glacier jest popularny zarówno wśród tych, którzy preferują podziwianie pięknych widoków z samochodu czy okna schroniska, jak i tych, którzy za punkt honoru stawiają sobie zwiedzenie każdego zakamarka pieszo. To właśnie dla nich park pełen jest szlaków o zróżnicowanym poziomie trudności, dających odwiedzającemu możliwość podziwiania wszystkich jego odcieni. Ich moc jest tak silna, że z dużym prawdopodobieństwem pozostawi w tobie piękna wspomnienia, które nigdy do końca nie zostaną zatarte.

8. FAQ

Kategoria FAQ (pol. najczęściej zadawane pytania) powstała, by odpowiadać na różne, mniej i bardziej typowe, pytania związane z amerykańskim parkami narodowymi. Co jakiś czas będę tu umieszczał pytania i odpowiedzi, które uznam za ważne, ale zapraszam także Was, czytelników, do wysyłania swoich pytań na adres  lub poprzez formularz „Napisz do nas” w stopce portalu. Najciekawsze z nich, wraz z odpowiedziami, wzbogacą rubryki FAQ odpowiednich artykułów.

Adrian Senecki

 

comments powered by Disqus